4 mei

 

Vorig jaar op 4 mei speelden wij de voorstelling “Dansen met de vijand” in het kader van Theater na de Dam in theater de Meervaart in Amsterdam Osdorp.

Dat was een bijzondere avond.

Temeer omdat mij daar de ogen geopend werden.

In mijn eigen buurt wordt ieder jaar met veel overtuiging herdacht.

De geschiedenis is ook overal terug te vinden. Overal op straathoeken vind je kleine monumentjes of struikelstenen.

In Osdorp is dat anders.

Daarom was het zo bijzonder om juist daar op 4 mei onze voorstelling te spelen.

Eerst de herdenking aan de sloterplas.

Veel mensen uit het publiek waren daarbij al aanwezig. En na de herdenking liep men het theater in om de voorstelling te gaan zien.

De sfeer buiten het theater trof me. Met rood-witte linten was de straat bij het herdenkingspunt afgezet. Tijdens de herdenking begreep ik waarom.

Langs de linten reden scooters en auto’s die het helaas nodig vonden om luid te toeteren ten einde de herdenking te verstoren. Dat maakte de sfeer vreemd en ongemakkelijk.

In Osdorp vind je weinig plekken die je herinneren aan de oorlog maar juist daar is het heel erg nodig om de verhalen te blijven vertellen. De verhalen van een oorlog waarbij mensen op grond van ras en afkomst en geaardheid werden uitgesloten en vermoord. Juist hier moeten wij deze verhalen blijven vertellen. We zijn allemaal mensen en we willen uiteindelijk allemaal hetzelfde. Gelukkig zijn en beminnen.

Hoe hard die auto’s en scooters ook toeteren en hun best doen op dat te verstoren.

Laten we vooral de verhalen blijven vertellen. Ook op plekken waar dat niet voor de hand ligt. Misschien wel juist daar.